ศูนย์เศรษฐกิจในภูมิภาคเช่น หมู่ชวา เกาะลูซอน กรุงเทพ สิงคโปร์ และท่าเรือกลางสามารถเปลี่ยนเป็นชุมทางสำหรับการบริการเน็ตเวิร์ค Ro-Ro โดยการใช้โมเดลทางด่วนทางทะเลของฟิลิปปินส์ และช่วยเชื่อมต่อหมู่เกาะต่างๆ ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ได้ถึง 24,000 เกาะ

จากรายงานล่าสุดของ Bridges Across Oceans: Initial Impact of Philippines’ Nautical Highway กล่าวว่า ทางด่วนทางทะเลจะก่อให้เกิดโอกาสมากมายในประเทศภูมิภาค แต่ขณะนี้ยังต้องมีการปรึกษาหารือในรายละเอียดระหว่างรัฐบาลของแต่ละประเทศในภูมิภาค รวมถึงองค์กรเอกชนเพื่อสร้างทางด่วนให้เกิดขึ้นจริง  

ABD วิเคราะห์ว่านโยบายของรัฐบาล นโยบายแห่งภูมิภาค บวกกับการลงทุนในประเทศฟิลิปปินส์จะทำให้แนวโน้มการเติบโตทางเศรษฐกิจและการค้าเป็นไปในทางบวก เพราะผู้ขนส่งทางเรือได้พัฒนากลยุทธ์ทางโลจิสติกส์

บริษัทต่างๆ ได้ปิดกิจการคลังสินค้าในภูมิภาคเพราะการขนส่งโดยตรงจำนวนบ่อยขึ้นจะทำให้มีสินค้าอยู่ในภูมิภาคเพียงพอโดยใช้เน็ตเวิร์ค Ro-Ro

ประเทศฟิลิปปินส์เริ่มลงทุนพัฒนาเน็ตเวิร์ค Ro-Ro ในปี 2546 และได้สร้างจุดเชื่อมต่อสำคัญทั้งหมดสามแห่งจากเหนือถึงใต้ รายงานกล่าวว่าผู้ส่งขนส่งทางเรือโดยผ่านทางเน็ตเวิร์ค Ro-Ro แทนการบริการคอนเทนเนอร์ Lift on, Lift off (LO/LO): สามารถประหยัดต้นทุน เพราะมีการจัดการสินค้า การขนถ่ายสินค้า และค่าต้นทุนขนถ่ายน้อยลง การหันมาใช้การขนส่งชนิดใหม่ทำให้การส่งสินค้ามีประสิทธิภาพการขนส่งมากขึ้น ส่งผลให้ต้นทุนการขนส่งถูกลง มีระยะเวลาขนถ่ายสินค้า และการขนส่งสินค้าเพิ่มจำนวนมากขึ้น

การขนส่งมะเขือเทศจากเมืองมิสซามิสไปยังเมืองมะนิลา โดยใช้บริการ Ro-Ro สามารถลดต้นทุนได้ 33% เมื่อเทียบกับการขนส่งโดยคอนเทนเนอร์ก่อนหน้านั้น สำหรับการขนส่งเบียร์ระหว่างเมืองบาเทนแกสไปยังเมืองคาลาบันสามารถลดต้นทุนการขนส่งลงได้ 57% เมื่อเทียบกับการขนส่งทางเรือเหมือนเก่า

การลดต้นทุนยังเห็นได้ชัดจากเส้นทางคาร์โก เช่น อุปกรณ์ทางการแพทย์ลดต้นทุนได้ 60% การขนส่งวัวกระบือลดต้นทุนได้ 43% และการขนส่งก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์เหลวลดต้นทุนได้ 68%

ในปี 2546 รัฐบาลฟิลิปปินส์ได้ก่อตั้งนโยบายแห่งชาติเพื่อส่งเสริมการบริการ Ro-Ro การรณรงค์ดังกล่าวทำให้ค่าบริการจัดการคาร์โก้ ค่าธรรมเนียมการใช้ท่าเทียบเรือ การจัดการเรื่องเอกสารการขนส่ง ค่าบริการให้คำปรึกษา ต่างๆเหล่านี้ปรับตัวลดลง บริษัทเอกชนก่อสร้างท่าเรือต่างหันมาลงทุนกับการบริการ Ro-Ro มากขึ้น ค่าบริการเปลี่ยนเป็นการคำนวณตามระยะทางเป็นเมตรแทนการคำนวณเป็นน้ำหนัก

ผลของนโยบายดังกล่าวทำให้การขนส่งทางเรือเพิ่มขึ้นและพาหนะรถบรรทุกไปยังเส้นทางต่างๆ ได้เพิ่มขึ้นเป็น 50% และจะเพิ่มขึ้นอีกเท่าตัวในอีกห้าปีข้างหน้านับจากปี 2546 เป็นต้นไป

Nestlé Philippines เป็นผู้ใช้บริการ Ro-Ro ในการขนส่งทั่วประเทศ และยังกล่าวว่าเน็ตเวิร์คใหม่ทำให้ลดจำนวนศูนย์กระจายสินค้าจากเดิมมีอยู่ 36 แห่งจนเหลือแค่ 4 แห่ง ศูนย์กระจายสินค้าลดลงในเวลาสามปีหลังงานที่โครงการกระจายสินค้าเมกะโปรเจ็คที่คากาแยน เดอร์ โอโร สร้างเสร็จ
แทนที่จะใช้ศูนย์กระจายสินค้าในประเทศหลายๆ แห่ง แต่บริษัท Nestlé ได้ใช้การขนส่งสินค้าไปยังลูกค้าโดยตรง ทำให้ลดจำนวนสินค้าคงคลัง และลดค่าปฏิบัติการได้อย่างเห็นได้ชัด

ADB รายงานว่าการขนส่งสินค้าทางเรือและท่าเรือต่างๆ ควรหันมาพิจารณาการขนส่งดังกล่าว เพื่อช่วยในการลดต้นทุนซัพพลายเชน การขนส่งสินค้าผ่านทางขนส่ง Ro-Ro แสดงให้เห็นถึงโอกาสความประสบความสำเร็จในตลาดถ้าได้รับความสนับสนุนจากองค์การเอกชน

ผลกระทบของเน็ตเวิร์คจะแข็งแกร่งที่สุดถ้าเน็ตเวิร์คสามรถเชื่อมต่อกับศูนย์เศรษฐกิจในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เน็ตเวิร์คควรจะตั้งอยู่ในเมืองชวา ลูซอน กรุงเทพ สิงคโปร์ และท่าเรือ Klang อย่างไรก็ดี เส้นทางจะเกิดขึ้นได้หรือไม่ขึ้นนั้นขึ้นอยู่กับความต้องการของภาคเอกชน และตั้งคณะกรรมการพิจารณาโครงการดังกล่าว