สิ่งสำคัญที่ผู้ประกอบการขนส่งไทยจะต้องทบทวนการพัฒนาศักยภาพตัวเอง คืออันดับแรก ทำอย่างไรให้สามารถอยู่ได้ในสถานการณ์การแข่งขันรุนแรง สอง ต้องพัฒนาการใช้พลังงานทางเลือก เพื่อลดต้นทุนโลจิสติกส์ สาม กระบวนการจัดการเพื่อลดการขนส่งเที่ยวเปล่า หาแนวทางผู้ประกอบการโลจิสติกส์รายย่อยจะไปร่วมกับผู้ประกอบการโลจิสิตกส์รายใหญ่ได้อย่างไร  ห้า การนำเทคโนโลยีสารสนเทศต่างๆ เข้ามาใช้ในกระบวนการจัดการเพื่อลดต้นทุนโลจิสติกส์ หก พัฒนาเสริมศักยภาพให้เป็นเล็กพริกขี้หนู และสามารถดำเนินการขนส่ง การตลาด การเชื่อมโยงในกลุ่ม GMS ให้ได้ ผมคิดว่าสิ่งต่างๆ เหล่านี้ไม่ได้เป็นอุปสรรคมาก

ที่สำคัญที่สุดคือ โอกาสการเข้าถึงแหล่งทุนของผู้ประกอบการขนส่งรายย่อยเป็นไปได้น้อย รัฐบาลจึงควรเข้ามาดูแลทำอย่างไรให้ผู้ประกอบการขนส่งหรือโลจิสติกส์รายย่อยได้เข้าถึงแหล่งทุนที่มีดอกเบี้ยต่ำ ทำอย่างไรให้ต้นทุนของการบริหารจัดการลดลงได้ โดยรัฐบาลอาจจะเข้ามาช่วยในการสร้างธุรกิจนำร่องหรือรวมคลัสเตอร์เป็นแม่แบบ นอกจากนี้รัฐต้องทำกรอบของกฎหมายให้เป็นระบบมาตรฐาน เช่น มาตรฐานผู้ประกอบการขนส่ง ของกรมการขนส่งทางบก ซึ่งปัจจุบันก็เริ่มทำแล้ว เรื่องความปลอดภัย สิ่งแวดล้อม สิ่งเหล่านี้เป็นเรื่องจำเป็น และการเพิ่มศักยภาพการแข่งขันในเรื่องการขนส่งเชื่อมโยงระหว่างกลุ่ม GMS เป็นปัจจัยอันหนึ่ง เป็นการทำตลาดเชิงรุกในกลุ่มผู้ประกอบการรายย่อยว่าจะไปในทิศทางไหนอย่างไร การเชื่อมโยงเหล่านี้ต้องมีใบอนุญาติประกอบการขนส่ง ต้องมาอบรมพัฒนาคนขับรถ พัฒนาเรียนรู้ภาษาอังกฤษพื้นฐานในการพูด

ภาครัฐจำเป็นต้องให้ความสำคัญกับการพัฒนาโลจิสติกส์ เพราะต้นทุนโลจิสติกส์ต่อจีดีพี 19.4-19.8% ซึ่งค่อนข้างสูง ทำอย่างไรให้ลดลงได้ ผมคิดว่ารัฐต้องใช้เรื่องของนโยบายโลจิสติกส์ ที่เป็นแผนแม่บทเมื่อปี 2546 ซึ่ง 7 ปีที่ผ่านมาการพัฒนาไม่ค่อยมีความคืบหน้าเท่าที่ควร เป็นสิ่งที่เป็นอุปสรรค การนำแผนที่ไม่ชัดเจนไปปฏิบัติ ก็จะไม่เกิดผลที่เป็นรูปธรรม เมื่อการนำนโยบายไปปฏิบัติไม่ชัดเจน กรอบหรือกฎหมายต่างๆ ที่เป็นอุปสรรคในการพัฒนาการแข่งขันผู้ประกอบการโลจิส ติกส์ ก็ยังเป็นปัญหาอยู่